🟧 پیرنشین، نماد معمارانهٔ احترام به انسانها و نوعدوستی
🔻«پیرنشین» یا «شیخنشین» نام عنصری در معماری سنتی ایران است که معمولاً در کنار ورودی خانهها به صورت جفت (روبهروی هم و در دو طرف درب ورودی) یافت میشود.
کریمی میگوید: «این عنصر در واقع نمودی از احترام انسانها به همدیگر است که در قالب معمارانه جلوه کرده است. اما وقتی جهانبینی و نگاه انسانها به همدیگر از نگاه الهی به نگاه لیبرال یا همان نگاه تفردگرایی و خودبینی تبدیل میشود، دیگر نمیتوان انتظار تکریم و احترام به همسایگان را داشت. چه رسد به اینکه آنقدر این احترام مهم تلقی شود که از قالب انسانی به قالب معماری کشیده شود».
🔹عمر پیرنشینها چه زمانی به اتمام رسید؟ پاسخ روشن است؛ همان وقت که احترام انسانها به همدیگر تمام شد.
🔻به بیان کریمی، تفردگرایی و مکتب لیبرال یعنی سخنی جز سخن «من» وجود ندارد. بنابراین از دیدگاه لیبرالها خوبی و بدی را نیز «من» تعیین میکنم؛ و نه حتی ما! این نگاه از اساس با وجود خدا در تضاد است. چون اگر خدا یعنی «امر والا» را باور داشته باشیم، به این معناست که پذیرفتهایم جز من شخص مهمتری وجود دارد. پس او باید تعیینکنندهٔ خوبی و بدی باشد. تعیین خوبی و بدی از سمت خدا دقیقاً متناظر با تعیین پاداش و جزا یعنی معاد است. چون خوبی و بدی بیمعناست اگر پاداشی برای آن تعیین نشده باشد.